Over de drempel

Over de drempel bij… Anneke van der Klugt

1. Iets meer over jezelf
Ik ben Anneke van der Klugt, 60 jaar en geboren en getogen hier in Noordwijkerhout; een heel gemoedelijk dorp.  Eigenlijk heb ik altijd in een huurwoning van Padua gewoond, sterker nog, altijd aan de Parallelweg. Ik weet niet beter. Samen met mijn ouders, twee broers en een zus woonden we in een twee-onder-een-kapwoning met best een ruime tuin. Mijn vader is in 1992 overleden, en ik ben altijd thuis blijven wonen. Dat is gewoon zo gelopen. Begin jaren 2000 zijn die verouderde huurwoningen afgebroken, en in 2004 ben ik samen met mijn moeder verhuisd naar de nieuwe seniorenappartementen van Robijnstaete Zuid. Gelukkig hebben we hier nog lang samen gewoond. Zij is in 2024 overleden, ik woon er nog steeds.

Ik ben niet alleen huurder bij Padua, maar heb er ook bijna 40 jaar gewerkt. Er zijn heel wat mensen in het dorp die tegen mij zeggen: ‘Hé, jij bent toch van Padua?’. Daar kennen ze me van. Het was mijn eerste echte baan na school, ik ben in 1987 begonnen. Destijds kende mijn vader mensen bij Padua en heeft hen gevraagd: ‘Hebben jullie geen baantje voor haar?’ En zo mocht ik op sollicitatiegesprek komen. Wat ik voor werk deed? Eigenlijk van alles. Wat goed bij me paste, waarmee ik kon helpen en wat niet te ingewikkeld was. Bijvoorbeeld het papieren archief bijhouden, mensen ontvangen bij de balie of de telefoon beantwoorden en huurders doorverbinden. En klusjes zoals de vaatwasser uitruimen. Al die jaren ben ik met heel veel plezier naar mijn werk gegaan. Eerst bij het kantoor van Padua aan de Koninginneweg, later hier aan het Forum. Op beide locaties was het werk voor mij op loopafstand van huis.

Op 11 mei dit jaar ben ik met vervroegd pensioen gegaan. Hoe dat bevalt? Eerst voelde het als vakantie en was het heel vreemd om niet naar Padua te gaan. Inmiddels gaat dat beter en went het wel.

2. Ingeschreven bij Padua
Ik heb mezelf niet ingeschreven als woningzoekende, ik woonde immers bij mijn ouders. Na het overlijden van mijn vader, ruim voor de verhuizing naar Robijnstaete, heb ik samen met mijn moeder een aanvraag bij Padua ingediend of het huurcontract op onze beider namen kon komen te staan (* Dit heet medehuurderschap. Benieuwd hoe dat werkt? In de volgende editie vertellen we er meer over). Dat verzoek is gelukkig officieel goedgekeurd. Dat betekende dat ik na het overlijden van mijn moeder hier kon blijven.

3. Hoe is het hier wonen?
Het is hier echt heel fijn. Lekker gelijkvloers; dat is belangrijk voor me. En het pand heeft een lift; ook dat is heel prettig. Verder heeft het appartement twee slaapkamers, een ruime badkamer en een apart toilet. Het bevalt me prima.  

4. Betrokken bij de buurt
Ik ken alle bewoners en buren, en we kijken naar elkaar om. Mijn naaste buren doen ook veel voor me, daar ben ik heel blij mee. Daarnaast wordt er het nodige georganiseerd, maar daar doe ik meestal niet aan mee. Dus koffieochtendjes of gezellige middagen rond de feestdagen zijn er zeker, maar ik ga er bijna nooit naartoe. Sowieso ben ik wat meer op mezelf.

5. Vragen of tips voor Padua
Oeh, daar overval je me mee. Ik heb eigenlijk niks te vragen en zou ook niet weten wat er anders of beter kan. Ik woon hier gewoon heel fijn.